پنجشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۰

ایلگر

سایت خبری ایلگر

بایگانی برای شهریور, ۱۳۹۰

از شیر خشک چینی تا ماست چینی

ارسال توسط admin در تاریخ ۵ - شهریور - ۱۳۹۰

ر پی ناتوانی دولت در پرداخت بدهی ۲۸۰ میلیارد تومانی خود به صنایع تولید لبنیات، گزارش شده که نیمی از دامداری های استان تهران به دلیل واردات “بی رویه” شیرخشک و گوشت تعطیل شده اند.

احمد مقدسی، رئیس انجمن صنفی گاوداران استان تهران به خبرگزاری دانشجویان گفته که “به دلیل سیاست هایی مبنی بر واردات بی رویه شیرخشک خارجی و واردات قاچاق و رسمی گوشت منجمد قرمز، صنعت دامپروری ضربه سنگینی خورده است.”

به گفته آقای مقدسی، “از چهار هزار و ۶۰۰ واحد دامی در استان تهران، دوهزار و ۱۸۰ واحد دامی فعال است و بقیه تعطیل شده اند.”

رئیس انجمن صنفی گاوداران گفته که “به دلیل مقرون به صرفه نبودن تولید شیر و هزینه بالای تولید آن ۴۰ درصد از تولید شیر کاسته شده است.

علاوه بر کاهش تولید شیر، دولت بابت یارانه ها ۲۸۰ میلیارد تومان به صنایع و کارخانجات لبنیات بدهکار است و تا به حال مدیران صنایع و کارخانجات لبنیات به دری زده اند اما نتوانسته اند طلب خود را وصول کنند.

پیش از این صاحبان صنایع لبنی چندین بار در اعتراض به طلب های معوقه خود در مقابل وزارت صنعت، معدن و تجارت و مجلس تجمع کرده بودند و وزارت صنعت، معدن و تجارت برای حل مشکل قول مساعد داده بود.

اما فرویدن احمدی قائم مقام وزیر صنعت وزیر صنعت معدن و تجارت امروز شنبه پنجم شهریور به خبرگزاری فارس گفت که”باید این اعتبار به ما واگذار شود تا بتوانیم آن را پرداخت کنیم، ما که نمی توانیم پول تولید کنیم.”

او گفت که مطالبات سال گذشته کارخانجات در ردیف بودجه وزارت بازرگانی نیست و باید معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری فکری برای آن بکند.

بدهی کلان دولت به شرکت های تولید لبنیات

واحدهای تولید لبنیات می گویند که ۲۸۰میلیارد تومان از دولت بابت یارانه طلبکارند.

اتحادیه تولیدکنندگان محصولات لبنی می گوید که کارخانجات لبنی حدود ۱۴۰ میلیارد تومان بابت شیر یارانه ای توزیعی در سال گذشته طلب دارد و با مطالبات امسال در مجموع ۲۸۰ میلیارد تومان از دولت طلبکار است.

وزارت صنعت، معدن و تجارت می گوید که تا سال گذشته در لایحه بودجه، ردیفی برای یارانه در نظر گرفته می شد در حالی که امسال بعد از حذف یارانه ها، ستاد هدفمندی یارانه ها مسئول است و باید این پول را بپردازد.

این بدهی کلان دولت به صنایع لبنیات مربوط به یارانه شیر است که دولت پیش از اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها، برای تعدیل قیمت شیر به کارخانه های لبنی پرداخت می کرد.

در پی اجرای برنامه حذف یارانه ها، قیمت هر لیتر شیر که تا تیرماه امسال ۳۵۰ تومان بود به ۶۰۰ تومان در هر لیتر افزایش یافت ولی کارخانجات و صنایع لبنیات و دامداران می گویند که هزینه تولید شیر بسیار بیشتر از این است.

سیروس روستا رئیس هیات مدیره اتحادیه مرکزی دامداران به خبرگزاری دانشجویان گفته که قیمت علوفه به یکباره افزایش پیدا کرده و در فاصله یک هفته هر کیلو جو با ۱۴۰ تومان افزایش به ۴۷۵ تومان و هر کیلو ذرت با ۷۰ تومان افزایش به کیلویی ۵۵۰ تومان رسیده است.

دولت به شدت قیمت شیر و محصولات لبنی را تحت کنترل دارد و سازمان تعزیرات حکومتی برای قیمت آن نظارت می کند در حالی که به گفته آقای روستا “طی چهار سال اخیر قیمت خرید شیر از دامداران ثابت بوده اما قیمت خوراک و علوفه دام بدون هیچ نظارتی به صورت روز افزون رو به افزایش است.”

آقای روستا می گوید که از سال گذشته به دلیل عدم حمایت از تولید، کنترل بازار فروش محصولات از یک طرف و آزاد بودن قیمت خوراک دام و علوفه از طرف دیگر، دامداری های کشور را به سمت “ورشکستگی” سوق داده است.

اکنون هم واحدها و شرکت های تولید لبنیات و هم دامداران با مشکل مواجه شده اند و احمد مقدسی رئیس انجمن صنفی گاوداران تهران می گوید که اگر مسئولان مربوط می خواهند مردم ارزان بخورند، باید یارانه بدهند نه این که هزینه ارزان خوردن مصرف کننده از جیب تولید تامین شود.

رد پای مواد اولیه چینی در داروهای تولید داخل

ارسال توسط admin در تاریخ ۱۷ - مرداد - ۱۳۹۰

داروهای خارجی در بین بیماران طرف‌دار بیشتری دارد. مردم ترجیح می‌دهند پولی را که با زحمت به دست آورده‌اند با امید به اثربخشی بیشتر، صرف خرید داروی خارجی کنند. عده‌ای خودشان اثر داروی خارجی را بیشتر می‌دانند و تعدادی از آن‌ها هم با توصیه پزشکشان داروی ایرانی مصرف نمی‌کنند.
«من به عنوان یک بیمار مبتلا به ‌ام.اس برای دریافت دارو‌هایم به شدت دچار مشکل هستم؛ چون داروهای مورد استفاده من اخیرا در داخل کشور تولید می‌شوند. به همین دلیل یارانه نمونه خارجی آن برداشته شده و در نتیجه قیمت‌ آن‌ها سر به فلک ‌کشیده است. از طرف دیگر ما نمی‌توانیم از داروهای داخلی استفاده کنیم چون هم پزشکان توصیه نمی‌کنند و هم شخصا تاثیر مثبتی از داروهای داخلی ندیده‌ام، حتی چند نفر را می‌شناسم که بعد از مصرف داروی ایرانی دچار حمله شده‌اند. من چهار سال است که داروی خارجی مصرف می‌کنم و بدنم به ترکیب داروهای داخلی عادت ندارد.»

این‌ها حرف‌های یکی از بیماران سرگردان در داروخانه‌های سطح شهر است که با مشکل تهیه داروی خارجی مواجه هستند. در حالی که طبق گفته کار‌شناسان، ۹۵ درصد داروهای مورد نیاز بیماران در داخل کشور تولید می‌شوند اما باز هم مصرف‌کنندگان به‌خصوص افراد مبتلا به بیماری‌های خاص یا ناراحتی‌های قلبی، مصرف داروهای خارجی را ترجیح می‌دهند.

داروهای خارجی پرطرف‌دارترند
دکتر طاهره سماوات، متخصص قلب و عروق و دارای مدرک مدیریت عالی بهداشت (MPh) از دانشگاه تهران، با تأکید بر لزوم کارآزمایی داروهای داخلی گفت، تاکنون هیچ تحقیقی درباره مقایسه کیفیت داروهای خارجی و داخلی انجام نشده است و تنها مرکز تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی اصفهان دست به یکسری آزمایش‌ها زده که البته این آزمایش‌ها نیز کامل نبوده‌اند.
دکتر سماوات در گفت‌و‌گو با سینا گفت: «مردم، بیشتر بر استفاده از داروهای خارجی تاکید دارند. گرایش مردم به مصرف دارو‌های خارجی هم دلایل متعددی دارد که توصیه پزشک و تجربه خود بیمار از جمله این دلایل هستند.»
وی در رابطه با دلیل توصیه داروهای خارجی به بیماران توسط پزشکان گفت: «داروهایی مانند پلاویکس از نظر کیفیت و اثر‌بخشی با نمونه داخلی قابل مقایسه نیستند، از طرفی در اغلب موارد داروهای خارجی علاوه بر تاثیر‌گذاری بیشتر، عوارض جانبی کمتری نیز دارند؛ به عنوان مثال عوارض پوستی ناشی از مصرف برخی از داروهای داخلی در چند بیمار مشاهده شده که در نمونه خارجی آن، چنین مشکلی وجود نداشته است.

وی دلیل پایین‌بودن کیفیت نمونه‌های داخلی برخی دارو‌ها را، عدم نظارت بر دز ماده موثره در آن‌ها حدس زد و افزود برخی از داروهای تولید داخل از نظر مواد تشکیل‌دهنده با نمونه خارجی و حتی با دیگر داروهای تولید داخل یکسان نیستند و این امر اثربخشی یکسان دارو‌ها را دچار شبهه می‌کند. اما متأسفانه تاکنون نظارت خوبی در این مورد صورت نگرفته است.

مواد اولیه نامرغوب، مشکل داروهای داخلی
دکتر عبدالحسینی، متخصص داروسازی درباره علل گرایش مردم به داروهای خارجی گفت: «زمانی بیمار سراغ داروی خارجی می‌رود که پزشکش مصرف این دارو‌ها را توصیه کرده باشد و یا خود بیمار مدتی از داروی ایرانی استفاده کرده و اثر درمانی لازم را نگرفته باشد و تصمیم بگیرد دارو را عوض کند.»

وی همچنین گفت: «سواد داروسازهای ایرانی از داروسازهای کشورهای صادر‌کننده دارو، کمتر نیست. از نظر تکنولوژی هم فکر نمی‌کنم صنایع دارویی ما اختلاف چندانی با صنایع دارو‌سازی دنیا داشته باشند؛ اما آنچه که بر تفاوت کیفیت برخی دارو‌ها تأثیرمی‌گذارد، مواد اولیه‌ای است که برای ساخت دارو‌ها استفاده می‌شود. معمولا اگر در ساخت داروها از مواد اولیه اروپایی و با کیفیت، استفاده شود دارو‌ها با کیفیت خوب و تاثیر‎گذاری مشابه نمونه خارجی آن تولید می‌شوند اما اگر از مواد اولیه چینی و هندی استفاده شود که من فکر می‌کنم این اتفاق می‌افتد، به طبع افت کیفیت خواهیم داشت و در نتیجه کیفیت داروهای آلمانی یا انگلیسی بالا‌تر خواهند بود.»

وی با اشاره به اینکه داروهای خارجی از نظر قیمت، تفاوت فاحشی با داروهای داخلی دارند گفت، به علت استفاده از مواد اولیه گران‌قیمت و بالا‌بودن هزینه واردات و تعرفه‌های تعین‌شده برای داروهای خارجی، تفاوت قیمت این دارو‌ها با نمونه‌های داخلی بسیار چشمگیر است و این تفاوت به‌ویژه در مورد داروهای خاص و داروهای تکمیلی، بیشتر دیده می‌شود.

وی یکی دیگر از علل گرانی داروهای خارجی را سیاست‌های دولت برای تقویت بازار داروهای داخلی خواند و افزود اگر قیمت‌های داروهای داخلی و خارجی برابر یا حتی نزدیک باشند، داروهای داخلی فروش نخواهند رفت بنابراین مناسب‌تر بودن قیمت داروهای داخلی، کمک زیادی به فروش آن‌ها می‌کند.
منبع :سلامت نیوز